Gauguin, Bonnard, Denis

De lezing in de Hermitage Amsterdam door Carien Kanters introduceert drie grootheden uit de Franse schilderkunst: Gauguin, Bonnard en Denis. De drie stonden aan de wieg van de Nabis, een club jonge kunstenaars die naar nieuwe manieren van schilderen zocht. Anders dan de impressionisten legden de Nabis (Hebreeuws voor profeten) de nadruk op kleur, gevoel, symbool en verbeelding. Dat maakte ze al snel geliefd in Parijs en in Moskou. Topstukken op de tentoonstelling zijn de monumentale schilderingen die Bonnard en Denis in het huis van de Russische verzamelaar Ivan Morozov aanbrachten.

De term Les Nabis werd in 1889 voor het eerst gebruikt door de jonge kunstenaarsgroep die onder meer bestond uit de introverte Pierre Bonnard (1867-1947) en de theoreticus Maurice Denis (1870-1943). De twee waren studiegenoten en de experimentele durfal Paul Gauguin (1848-1943) was hun inspirerende voorbeeld; hij zette hen op het pad naar een andere manier van kijken en schilderen.

Met hun ongemengde kleuren en expressieve vormen baanden zij het pad voor de vrije en abstracte kunst. De onderwerpen varieerden van stadsgezichten, landschappen en religieus werk tot portretten en interieurs. Ook maakten ze reusachtige decoratieve panelen voor de gebouwen van hun opdrachtgevers. Een van hen, de Russische verzamelaar Ivan Morozov, vroeg Denis om zijn muzieksalon te decoreren. De reconstructie van deze kamer, met zeven schilderingen en zes decoratieve panelen die het verhaal van Amor en Psyche uitbeelden, is een van de topwerken op de tentoonstelling Gauguin, Bonnard, Denis. in de Hermitage Amsterdam.