Schilderkunst van de Gouden Eeuw

Een nieuw land, een nieuwe kunst. Kort na 1600, toen de Republiek der zeven Verenigde Nederlanden vorm begon te krijgen, deden zich in de Hollandse schilderkunst grote veranderingen voor. Lange tijd hadden schilders zich vooral bezig gehouden met belangrijke onderwerpen zoals religieuze scènes, die veel kennis en fantasie van de makers vereisten. De schilders van de Gouden Eeuw richtten hun blik echter steeds vaker op hun eigen omgeving. Ze introduceerden allerlei nieuwe onderwerpen waarin de zichtbare wereld centraal staat, zoals landschappen, zeegezichten, stillevens en scènes uit het dagelijks leven.
 
Prijs:

Het werken ‘uit de geest’ maakte plaats voor het werken ‘naar de natuur’. De nieuwe benadering ging gepaard met een grote fascinatie voor een exacte weergave van de werkelijkheid en kunstenaars ontwikkelden steeds nieuwe middelen om zaken als diepte, licht en stofuitdrukking te suggereren. In deze collegereeks komt aan de orde hoe deze veranderingen zich voltrokken. Wat waren de eerste voorbeelden? Wat hield de nieuwe benadering precies in? En wat waren de technische voorwaarden? Aan de hand van de schilderijen van Hals, Rembrandt, Dou, Ruisdael, Heda, Vermeer en anderen gaan we op zoek naar de essentie van de nieuwe kunst van de Gouden Eeuw.

Epco Runia (1963) is conservator presentatie bij het Mauritshuis in Den Haag en specialist op het gebied van de 17de eeuwse, Hollandse schilderkunst. Hij schreef verschillende boeken, zoals Bloemen in het Mauritshuis (2008), en was betrokken bij een groot aantal tentoonstellingen van 17de eeuwse schilderijen, waaronder de grote overzichtstentoonstelling De glorie van de Gouden Eeuw (Rijksmuseum 2000), de portrettententoonstelling Hollanders in beeld (Mauritshuis 2007) en Bewonder de stad over stadsgezichten (Mauritshuis 2008).

De connaisseursserie vindt plaats op donderdag 10, 17 en 24 november.

Prijs: <@prijs@>

Bij deze collegereeks hoort geen syllabus.