Studiedag Hemelse en aardse liefde

In muziek en beeldende kunst spelen door de eeuwen vaak dezelfde thema’s een belangrijke rol. Tijdens deze studiedag belichten musicoloog Madeleine Pfundt en kunsthistoricus Sara van Dijk gezamenlijk één thema: hoe de liefde voor hemelse en aardse vrouwen wordt uitgebeeld in de schilderkunst en bezongen in de muziek. Een dag vol schilderijen van de mooiste vrouwen en emotionele madrigalen over onbereikbare liefdes.
 
Prijs

Een belangrijke inspiratie voor beide kunstvormen is de liefdespoëzie van Petrarca (1304-1374). Talloze sonnetten schreef hij om de schoonheid van zijn grote, onbereikbare liefde Laura de Noves te bezingen. Haar blonde haar, blauwe ogen, robijnrode lippen en ivoorwitte tanden werden beroemd en vormden de basis voor een schoonheidsideaal, dat eeuwenlang het vrouwbeeld in de kunsten zou bepalen.

Zo zijn in de Venetiaanse schilderkunst begin zestiende eeuw talloze wereldlijke, Petrarcaanse schoonheden te vinden: prachtige vrouwen met gouden lokken die de toeschouwer verleidelijk aankijken. Minstens even aantrekkelijk zijn de dames die bezongen worden in zestiende- en zeventiende-eeuwse madrigalen, vaak op teksten van Petrarca.

Ook voor de religieuze schilderkunst werden de sonnetten van Petrarca en zijn navolgers een belangrijke inspiratiebron. Al in de veertiende eeuw kon een Madonna de trekken van een Petrarcaanse schone krijgen. In de muziek bleken hemels en aards eveneens uitwisselbaar: zo werd de maagd Maria in de kerk bezongen op melodieën van wereldlijke liefdesliederen. Hemelse goedheid moest immers wel mooi zijn, en geen beter voorbeeld dan de mooiste vrouw ter wereld. Deze zinnenprikkelende studiedag ontvouwt op bevallige wijze de ontwikkeling van ons huidige schoonheidsideaal door de eeuwen heen.

Prijs <@prijs@> (excl. lunch)