Studiedag Humor in de kunst

Hadden kunstenaars in de zestiende eeuw humor? En is kunst uit de middeleeuwen grappig? Kunsthistorica Sophie van Steenderen laat u tijdens deze studiedag aan de hand van talloze voorbeelden de rol van humor in de kunst zien. Want kunst lijkt een serieuze aangelegenheid, maar al vanaf het allereerste begin hebben kunstenaars ingezien dat niets zo bevrijdend werkt als de lach. En dat het niet alleen bevrijdend, maar ook confronterend kan zijn. ‘Ridendo dicere verum’: al lachende de waarheid zeggen.

Prijs:

Al in de middeleeuwen zijn er voorbeelden te vinden van kunst waarin humor, in de vorm van satire, spot en karikatuur, een essentiële rol speelt. Manuscripten met een religieuze inhoud werden vaak opgesierd met een drôlerie, wat letterlijk een grapje in de marge betekent. In de zestiende en zeventiende eeuw werden (geïllustreerde) pamfletten, prenten en schilderijen ingezet om politieke en religieuze ideeën te verspreiden. De godsdienststrijd die in die tijd woedde, was voer voor talloze snedige en bijtende afbeeldingen. In de achttiende en negentiende eeuw werd heel wat afgelachen. Om de Koninklijke familie die belachelijk werd gemaakt door Francisco José de Goyay Lucientes (1746-1828), en Honoré Daumier, die met zijn spotprenten humoristisch commentaar gaf op het roerige Frankrijk van die tijd. Om met pijn in de kaken de studiedag te eindigen bij een fietswiel op een kruk van Marcel Duchamp uit 1913, als parodie op de kunst zelf. En de gigantische tube tandpasta van parachutestof van Claes Oldenburg, als commentaar op de materialistische consumptiemaatschappij.

Over de docent: Een studiedag is voor Sophie van Steenderen pas geslaagd wanneer de deelnemers zich vermaakt hebben. Want naast boeien en informeren is amusement een belangrijk onderdeel van haar cursussen en lezingen. Sophie studeerde kunstgeschiedenis aan de UvA. Ze is al jaren verbonden aan de Vrije Academie.

Prijs: <@prijs@>